شنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۶:۳۲
بحران بدهی شرکت‌های آلمان

بدهی‌های ۵ میلیارد یورویی شرکت‌های آلمانی در سه سال اخیر دچار نکول شده و بازار «شولدشاین» را که پناهگاه امن سرمایه‌گذاران بود، به میدان خطر تبدیل کرده است.

به گزارش خبرنگار بین الملل تازه های اقتصاد به نقل از الجزیره بازار «شولدشاین» آلمان، که ابزاری سنتی برای تأمین مالی شرکت‌های متوسط در آلمان و اتریش بوده و ده‌ها سال است مورد استفاده قرار می‌گیرد، با افزایش موارد نکول "عدم ایفای تعهدات بدهی" و بازسازی، اعتبار خود به عنوان پناهگاهی امن برای سرمایه‌گذاران را از دست می‌دهد.

دست‌کم ۵ میلیارد یورو (حدود ۵.۸ میلیارد دلار) از بدهی‌های «شولدشاین» در سه سال گذشته با موارد نکول یا شرایط مالی فشارآمیز همراه بوده است که نگرانی وام‌دهندگان را برانگیخته و برخی از آن‌ها را به خروج از این بازار سوق داده است.

«شولدشاین» ابزاری برای بدهی خصوصی است که شرکت‌های متوسط، یا همان «میتل‌اشتاند» در آلمان، از آن برای دریافت تأمین مالی از طیف گسترده‌ای از سرمایه‌گذاران، از بانک‌های پس‌انداز محلی گرفته تا نهادهای مالی بین‌المللی و صندوق‌های بازنشستگی، استفاده می‌کنند.

مهم‌ترین نقاط ضعف این ابزار، شرط موافقت اجماعی تمام طلبکاران برای هرگونه تغییر در شرایط بدهی، و همچنین نبود نهاد مرکزی برای نمایندگی وام‌دهندگان در مذاکرات بازسازی است که به تعداد محدودی از سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد هر توافقی را مختل کنند.

این مشکل به‌وضوح در جریان بازسازی شرکت موتورسیکلت‌سازی اتریشی «کی‌تی‌ام» نمایان شد، جایی که بیش از ۱۰۰ طلبکار، شامل بانک‌های چینی، نهادهای بازنشستگی اروپایی و سرمایه‌گذاران خرد، در مذاکرات پیچیده‌ای دربارهٔ طرح ورشکستگی شرکت داشتند. بلومبرگ این صحنه را نمونه‌ای توصیف کرده که با افزایش فشارها بر شرکت‌های صنعتی، روزبه‌روز رایج‌تر می‌شود.

بر اساس این گزارش، شرکت‌های آلمانی و اتریشی با افزایش هزینه‌های انرژی، رقابت فزاینده و رکود فعالیت‌های اقتصادی روبه‌رو هستند که این موضوع به‌ویژه بر شرکت‌های خانوادگی و صنعتی – که بخش اصلی صادرکنندهٔ اوراق «شولدشاین» هستند – تأثیر گذاشته است.

در سال‌های نرخ بهره پایین، شرکت‌هایی با رتبه‌های اعتباری ضعیف‌تر نیز توانستند وارد این بازار شوند و این امر ریسک‌های نهفته در ابزاری را که پیش‌تر سرمایه‌گذاری محافظه‌کارانه و کم‌خطر توصیف می‌شد، افزایش داده است.

بلومبرگ از «آندریاس نایوکس»، شریک شرکت حقوقی «نور»، نقل کرده که گفته است: سرمایه‌گذاری که فکر می‌کند این بدهی‌ها «سرمایه‌گذاری تضمین‌شده‌ای است که می‌توان آن را پنج سال زیر بالش گذاشت و بعد پول را پس گرفت، ممکن است به شدت غافلگیر شود».

حجم انتشار سالانهٔ اوراق «شولدشاین» حدود ۲۰ میلیارد یورو (۲۳.۱ میلیارد دلار) است، اما افزایش موارد نکول، نگاه سرمایه‌گذاران به این بازار را تغییر داده و تعداد پیشنهادهای فروش موقعیت‌های مرتبط با شرکت‌های درمانده در حال افزایش است.

شرکت‌ها و مشاوران مالی در حال بررسی اعمال تغییراتی در شرایط این بدهی‌ها هستند تا امکان تصویب برخی تصمیمات با رأی اکثریت طلبکاران به جای اجماع کامل فراهم شود، با هدف ایجاد فضای بیشتر برای بازسازی شرکت‌ها و جلوگیری از نکول.

در مقابل، مدافعان نظام کنونی معتقدند که چنین تغییراتی ممکن است ابزار تأمین مالی را که جذابیت خود را از سادگی می‌گیرد، پیچیده‌تر کند و تأکید دارند که شرکت‌های با اعتبار بالا اساساً نیازی به این تغییرات ندارند.

با ادامهٔ فشارها بر بخش صنعتی آلمان، بلومبرگ هشدار داده است که بحران‌های «شولدشاین» ممکن است در دورهٔ آینده افزایش یابد، در حالی که مشکلات اقتصاد صنعتی به تدریج به یکی از مهم‌ترین ابزارهای تأمین مالی سنتی آن سرایت کرده است

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha